Zonstraat 144 (Frank van Waert)

 Frank van Waert woonde van 1977 tot 1988 op Zonstraat 144:

 

“Ik was destijds gestopt met mijn studie psychologie en mocht niet langer wonen in het studentenhuis van de SSH aan de Bleijenburgstraat. Ik zocht dus andere woonruimte.

Mijn vader wilde wel een huisje voor mij kopen, en dat werd dus Zonstraat 144 in Utrecht.

We kochten het in de zomer van 1977 voor ƒ 70.000 van de familie Geurts.

Ik betaalde mijn vader maandelijks ƒ 300,00 huur en verhuurde de helft van het huis voor ƒ 150,00 aan een vriend. Later heb ik het huis weer gekocht van mijn vader.

Bijzonder aan het huis is dat de hoeken niet haaks zijn. De kamers zijn geen rechthoek, maar een parallellogram.

 

Om de zolder wat bewoonbaarder te maken, liet ik - zonder vergunning - aan de achterkant een grote dakkapel bouwen. Dat gebeurde door twee vrienden en was niet erg duurzaam. Later moest ik de dakkapel laten vervangen door een betere, dit keer door twee professionele timmerlieden.

Op het plaatsje achter het huis bouwde ik een klein schuurtje om te kunnen klussen. Dat is inmiddels weer afgebroken. Metselen had ik daarvoor geleerd van een vriend.

Ook metselde ik een plantenbak aan de straatkant.

 

Op de hoek van de Zonstraat en de Adriaen van Ostadelaan zat Bakkerij Bontekoe, gerund door Jan en Hermien Bontekoe. Voor vers brood hoefde ik niet ver te lopen.

Op de andere hoek met de Homeruslaan was de pianozaak van Vermeulen.

De eerst tijd kwam er tweemaal per week een melkboer door de straat, maar dat duurde niet lang. Boodschappen deed ik vaak bij de Marktwinkel van de familie Nesselaar aan het begin van de Zonstraat, en bij Simon de Wit aan de Reigerstraat, wat nu AH is.

Op nummer 138 zat ooit een slagerij. Destijds woonde er een jong stel: Fons en Eelco. De koelcellen zaten er nog in, maar werden als kastruimte gebruikt.

 

Ik kluste en timmerde veel in die tijd, daardoor was ik vaste klant bij Houthandel Oudwijk van Henk Brienesse in de Baanstraat. Henk besteedde veel aandacht aan het werk, waardoor er met name op zaterdagen vaak een lange rij voor de zaak stond.

 

Grensde mijn huis aan de achterkant vrijwel direct aan de Homeruslaan, aan de overkant was een groot binnenterrein achter de huizen. Daar heb ik rond 1980 één keer een groot buurtfeest meegemaakt.

 

Op een zaterdagmiddag is er een keer bij mij ingebroken. Mijn overburen zagen het gebeuren maar dachten dat het een vriend was die met een ijzerdraadje via de brievenbus de deur open maakte. 

 

In 1988 heb ik het huis verkocht aan Robert Lukkenaar, ik meen voor ƒ 100.000, en heb toen samen met mijn toenmalige vriendin een huis gekocht aan de Wolter Heukelslaan. Tussendoor nog even bij haar ingewoond aan de Markstraat, vlakbij de Zonstraat.

 

Het nummerbordje ‘144’ bij de voordeur heb ik indertijd gemaakt (lettertype 'Italia')en zit er nog steeds. Verder is er zo te zien erg veel aan het huis veranderd en verbeterd.

Inmiddels woon ik alweer ruim twintig jaar in Westbroek, maar als ik in de buurt ben, fiets ik altijd even door de Zonstraat en kijk naar mijn allereerste eigen huisje.”